تبليغاتX
بارانی ترین
 

          تقدیم به شما

نمیدانم ای ماه شبهای تارم   

قبولم کنی یا نه حرفی ندارم

فقط بر خیالم اگر شد شبی

بیا تا ببینی نشستی کنارم

بیا تا ببینی که بایک نگاهت

چه کردی که اینگونه بس بیقرارم

چه کردی که اینگونه عاشق ترینم

پر از هق هق ابر شام بهارم

بیا تا ببینی چه شبها که غمگین

فقط مشق نام تو گردیده کارم

پر از ازدحام سکوتی چه سنگین

پر از لحظه هایی که جان می سپارم

۲۶/۱۲/۸۸

+ نوشته شده توسط جلال در چهارشنبه 1389/02/08 و ساعت |
+ نوشته شده توسط جلال در شنبه 1388/10/26 و ساعت |
 

                                            بی قرار

 ساد ه ر فتی  ا ز   کنا ر م                ا ی  همه  د ا ر  و ندارم

خوب می دونستی که بی تو                بی قر ا ر  بی  قر ا ر م

 ر فتی   و  نیستی   ببینی                 گره  افتا ده  به   کا ر م

و ا سه  گفتن  از  غم  تو                  غصه ها رو  کم  میارم 

 شد ه  با و ر م   نبا شی                  شکل  شب  تیره و تار م

بی  تو  مثل  آه  سردم                     بی  تو  تلخ  ر و زگارم

خدا خوب می دونه گریه                   شده  تنها  کس و  کارم

کاشکی می شد می گرفتی                 آخه   در  نظر   خدارم

برمی گشتی تا که سر شه                 ا ین  شبا ی  ا نتظا ر م

+ نوشته شده توسط جلال در چهارشنبه 1388/08/20 و ساعت |
 

سخته  بی  تو  از تو  گفتن   تو  شبای  بیقراری

آروم  آروم  گریه   کردن  مث   ابرای   بهاری

کاشکی  می شد  روی  آینه  دم  رفتن  می نوشتی

تو  یه  جمله خیلی  ساده  که  دیگه  دوسم  نداری

سخته  چشما  تو ندیدن  واسه ی  منی  که  چشمام

روی دونه دونه اشکاش می نویسه تو رو می خوام

می نویسه  بی  تو  بودن  پره از  حسرت و  درده

هق  هقایی  که  می بنده  راه   تک   تک   نفسهام

واسه ی  منی  که  جز تو  هیچی از خدا نمی خواد

برا  یک  لحظه  نمیشه   بشه  از   فکر   تو   آزاد

منی  که  میمرد   برای   گفتن   و   شنفتن   از  تو

واسه  لبخند   تو  میداد  همه ی  هستی  شو  بر  باد

می دونستی  بی  تو  هیچم  مث  سایه  پوچ  و خالی

سوت  و  کور  و  سرد  مثل  روزهای  این  حوالی

رفتی  و  هیچکی   نفهمید   که   چرا   دلم   شکسته

شده   آشنا   با   درد   پرسه   های    بی  خیالی 

 

+ نوشته شده توسط جلال در دوشنبه 1388/08/04 و ساعت |
 

 

از روز های  مانده در  تردید  می ترسم

 

از  سالهای   سرد  بی  امید   می ترسم

 

از  بی خدا ماندن در این شبهای بی فردا

 

از آنچه  نادانسته  می خواهید می ترسم

+ نوشته شده توسط جلال در یکشنبه 1388/06/15 و ساعت |
از سر خستگی...

 

این دل غمدیده به تنگ آمده ست

 

صبر مرا کاسه  به سنگ آمده ست

 

منتظر م   لحظه    رفتن   بیا

 

وقت   جدا  آمدن  از  تن  بیا

 

مرگ  بیا  چشم  بر ا ه  توام

 

در  طلب   لطف   نگاه   توام

 

خسته تر از خستگی ام  باز کن

 

بال و پری عزم به  پرواز  کن

 

بام  مرا  نیز  گذر  کن  شبی

 

همنفس   سرو   طبر  کن   شبی

+ نوشته شده توسط جلال در جمعه 1388/06/06 و ساعت |
                                      

                                                        تصویر من

 

لقمه ای نان و پنیر ...

                        خنک آبی ز دل کوزه ی پیر...

                                  عطر و سجاده و آیینه و قرآن و حصیر...

                                                                          همه دنیای من است.

 

پدری چون خورشید ...

                      مادری نازتر از یاس سپید...

                               قلم و کاغذ و صد وازه زجنس تردید...

                                                                       دلخوشیهای من است.

 

گذر تلخ زمان و غم ارزان شدن قیمت جان...

                         گفتن از سوختن شمع و دل شاپرکان...

                                                                     محنت افزای من است.

 

کمکی دور تر از بوده و هست...            

                             خاطری آسوده ...

                                   کلبه ای کوچک و دود اندوده...

                                                    تنها وسط جنگلی از برف بخواب آلوده...

                                                                                 همه رویای من است.

+ نوشته شده توسط جلال در پنجشنبه 1388/06/05 و ساعت |
 

            کاش می شد

کاش   سوز   دعا   اثر   می کرد                     

بخت ما  را  کسی  خبر  می کرد

تا شبی هم به رسم دلسو ز ی

بر  سر  کو ی  ما  گذ ر  می کر د

 

کاش می شد که خواب می دیدم

غصه ها  ر ا   سر ا ب   می د ید م

نقشه  شو م   بی  تو   بو د ن   را

آ ه .. . نقش   بر   آ ب   می  د ید م 

 

کاش  می شد   برای   من  باشی

شمع  ظلمت  سرای   من   باشی 

  آ ی    صیاد      چشم     با ر انی

 کاش یک  شب  بجا ی  من  باشی

 

من    بی  تو  مساوی    درد    است

د ر د هجرت  چه   نا  جو ا نمر د ست

  کاش  می شد  ببینی ام  کاین دل

چه  بلا یی  به  ر و ز م   آ و ر د ست

+ نوشته شده توسط جلال در دوشنبه 1388/06/02 و ساعت |
                

                                  خواهش میکنم

 

دست  بر د ا ر ید  خو ا هش  میکنم  ای سکون  مبهم  تکرار ها

خنده های قاب عکسی  قشنگ  دست  بردارید  از   این   کارها

تا کجا در پشت  خودپنهان  شدن تا بکی ترس و دروغ است و ریا

چشم بستن بر سخاوتهای عشق بز صفای  لحظه ی د ید ا رها

از  چه  رو  بیدار  و  در   خوابید  آه  دست  بر  بیهودگیها   داده اید

چشم   بگشایید  و  حاصل   بنگرید  ضرب  زنگار ست  در  زنگارها

آی نامردی فروشان نیست بس این  همه  خون  جگر دادن  به دل

این همه سقط  صداقت  در  سکوت  این  همه  دلداگی  بر دار ها

دست  بردارید  خواهش  میکنم  خنده های  قاب  عکسی  قشنگ

بی ریایی عشق درمان شماست گرچه گفتم  این  حقیقت  بار ها

 

+ نوشته شده توسط جلال در یکشنبه 1388/06/01 و ساعت |
                                                     

                                                      لحظه ها

 

لحظه ها سرگردان بی خبر از فردا   روبه بی معنا شدن

                                              عشق در بند ابد

                                                               جوخه آتش صلح

                                                                حکم اعدام صفا را صبحدم اجرا شدن

از همین جا شاید  ...

                         قلم جامه کبود ...

                                             مرگ یکباره رود...

                                   بارش سرخترین سرب سرود...

                                                                        که بدانید بدانید تمدن این بود...

همه جه شیشه و سنگ

                                وصلت آتش و خون

                                                        خط زدن واژه ی آرام سکوت

                                                                                                                                                                                        باز پر رنگ نمودن لغت کهنه جنگ

+ نوشته شده توسط جلال در شنبه 1388/05/31 و ساعت |
 

                                                           می آید

قسم به غربت و غم  غمگسار   می آید               شبیه صاعقه ای  آن  سو ا ر  می آید

قسم  که تیشه صبح   امید   مجنون  وار              به ریشه  های  شب   انتظا ر   می آید 

قسم به  چشمه  جوشان  چشمها ی  شما              قرار  دیده  هر   بی    قرار    می آید

برای   ظلم   و   ستم   برای   رنج و تعب           برای    د ر د   د م   ا نتحا ر   می  آید

قسم به سرخی  مسمار   و  ضربت   سیلی           به ثبت  واقعه ای   ذ و الفقا ر   می آید

بگو به  رکن   یمانی   که   احمدی   دیگر           به ا ذ ن   حضر ت  پر و ر دگا ر  می  آید

محمد است  ولیکن     برای  حسن   ختام           چنان   خزان  که  پی اش  نوبهار  می آید

 

+ نوشته شده توسط جلال در جمعه 1388/05/30 و ساعت |
 

 

                                                لطفا سکوت

 

لطفا   سکوت  سر م  درد    میکند

                                              چشمان   خیس   و تر م  درد میکند

از   بسکه  پند   شنیدم  چو   پیر ها

                                               دیریست   گوش   کرم   درد   میکند

  پایم    برای   رسیدن    به    آرزو

                                              مثل    پای   مادرم      درد      میکند

لطفا   که   راه   صبر  ر ا نشان  ندید

                                              د ر آمد ست  پد  ر م     د ر د    میکند

من   با   غم  شبانه  و  آه   راضی ام

                                               بیچا ر ه   آه   سحرم   د  ر د   میکند

روی   خوش   خوشی  به  ما نیامدست

                                            این   درد   بر   جگر م    د ر د    میکند

لطفا   نگو    که    جوانی   بهار  توست

                                           کز  این   بهار    سر م     د ر د    میکند

+ نوشته شده توسط جلال در چهارشنبه 1388/05/28 و ساعت |
 

 

                                            لطفا پارک نفرمایید

 

 

  لطفا    مقابل   در   ما  پارک  نفر ما یید

                                              منت  گذاشته  بر سر ما پارک  نفر ما یید

 شاید   بلا  بدور   زبان  تک   تکتان   لال

                                               رسیده  دم    آخر   ما   پارک  نفرما یید

شاید که پا به ماه شده شما چه میدانید

                                               گرفته  درد   همسر   ما   پارک  نفرمایید

مردیم  بسکه  گفته  ایم   بجان  مادرتان

                                                 ترا   بجان    مادر   ما   پارک   نفر مایید

+ نوشته شده توسط جلال در چهارشنبه 1388/05/28 و ساعت |
 

             سلام

بعد از دو سال دوباره اومدم ....

 

نقطه بچه ها سر خط بنویسید که کجا

جاگذاشتیم خودمونو کجا پرکشید خدا

                                                       کجا مونده جا دعای  ناب لحظه ی  اذون

                                                     گرگ و میش هر نماز صبح صحن آسمون

کجا جا گذاشتیم  عشقو   واسه چی  جدا  شدیم

با  غم و  غصه  و   غربت   چرا   آشنا   شدیم

                                                   تو گیومه  بنویسید  خیلی  وقته  کم  آوردیم

                                                   نفسی میاد و میره اما راستی راستی مردیم

ننویسید    که   نمیشه    بنویسید     نمیتونیم

ما رفیق غم   و  دردیم تا همیشه ام همونیم

                                               پای   این   رفاقت  بد  همه   چیزمونو    دادیم

                                              رو صداقت  پا  گذاشتیم  با ریا   همیشه شادیم

نقطه بچه ها سر  خط  دس  بجنبونید که دیره

داره دل تو   سینه  پرپر  میزنه  تا   که بمیره

                                              دس   بجنبونید   خدا  رو  از  قدیما  پس  بگیریم

                                             انتقام    دل   تنگو   پاشیم   از   قفس    بگیریم

+ نوشته شده توسط جلال در سه شنبه 1388/05/27 و ساعت |
                                 اللهم رب شهر رمضان

                                  الذی انزلت فیه القرآن

                        وافترضت علی عبادک فیه الصیام

                             صل علی محمد و آل محمد

                              وارزقنی حج بیتک الحرام

                             فی عامی هذا و فی کل عام

                          واغفرلی تلک الذنوب العظام

                               فانه لا یغفر ها غیرک

                                  یارحمن یا علام

 

               رمضان آمده ای بنده بیا عذر بخواه

      من خطا پوش و کریمم تویی آن غرق گناه

+ نوشته شده توسط جلال در جمعه 1386/06/23 و ساعت |


Powered By
BLOGFA.COM